İtalyan sinemasının dahi yönetmeni Federico Fellini, 1920 yılında dünyaya gözlerini açtı. İlk eğitimini rahibelerden aldı, daha sonra sirkte görev almak üzere okulu bıraktı. Fellini’nin renkli kişiliği o yıllarda yaşamına yön vermeye başlamıştı. Daha sonraki yıllarda karikatür ve radyo oyunları yazarak hayat mücadelesini sürdürdü.

Senaryo yazma çalışmalarıyla sinemayla flört etmeye başlayan Fellini, 27 filme imza atarak sinema tarihinde sağlam bir yer elde etti. Filmleri yeni gerçekçilik akımında konumlandırılan ünlü yönetmen, yılların ilerlemesiyle imgeler ve fantezilerle örülü bir dili benimsedi. Bu dili benimsemesinde Fellini’nin rüya defteri tutması da bir etken olarak gösterilebilir. Rüya defterinde filmlerini eskizleyen, planlarını yapan yönetmenin bu özelliği kuşkusuz filmlerinin benzersiz düş kurgusunu beslemiştir.

Onu tanıyanlar, çektiği filmleri bir kez olsun izlemeyen Fellini’nin bu alışkanlığını mükemelliyetçi yapısına dayandırır. Fellini’nin sete gelene kadar o gün ne çekeceğini tam olarak bilmemesi de Fellini efsanelerinden biridir. Akdeniz insanlarının yaşamından bölümleri, onların umutlarını, hayallerini, kadın-erkek imgelerini beyaz perdeye yansıtan yönetmenin filmlerinin karakteristik özelliklerinden biri de oldukça kilolu, iri göğüs ve kalçalara sahip birbirinden hoş bayanlara filmlerinde yer vermesidir. Sinemasının bu karakteristik özellikleri günlük yaşama “Fellini Kadınları” kavramını da katmıştır.

Fellini filmlerinde abartı da baskın özelliklerden bir diğeridir. Filmlerinde bütünlük konusuna hassas yaklaşmış, yaptığı her filmin bütünün parçalarını oluşturduğunu dile getirmiş ve bunları bir araya getirince kendi yaşantısının oluştuğunu ifade etmiştir. Semboller kullanarak söylemek istediklerini farklı şekillerde ifade etmiştir.

Tam 27 filme hayat veren ünlü İtalyan yönetmenin başyapıt niteliği taşıyan dört filmi olarak “8 ½”, “Tatlı Hayat”, “Ayaklar” ve “Ruhların Julyeti” gösterilebilir. Özellikle “8 ½”, 108 farklı ülke yönetmenince sinema tarihinin en önemli 10 filminden biri olarak seçilmiştir. Bu filmde yaratma sıkıntısı ile ilgili kaygı taşıyan, ilham perisini kaybetmiş bir yönetmenin iç sıkıntılarını anlatan Fellini, bir anlamda bu filme başlamadan önce kendi başından geçen olayları beyaz perdeye yansıtır. Ortaya çıkan filmde Fellini’nin içinde bulunduğu ruhsal durumun resmi, “bir dâhinin iç dünyasının çözümlenmesi” yer alır. "Tatlı Hayat" (La Dolce Vita)’nın İtalya’da gösterime girmesi (1963) büyük skandal ve polemiklere yol açmış, Vatikan filmi yasaklamaya çalışmış fakat İtalyan halkı filme sahip çıkmıştır. Bu filmle Federico Fellini, Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye’yi, en iyi kostüm dalında da Oscar ödülünü kucaklamıştır. Birçok ödüle layık bulunan Fellini’nin 4 adet de Oscar ödülü bulunmaktadır.

“Ben gerçeği herkesin kendisinin bulması gerektiğine inanırım” diyen Fellini, filmleriyle kendi gerçek dünyasını ortaya koymuş ve sinemaseverleri de bu dünyaya ortak etmiştir. Rüyaları ve hayalleriyle şekillendirdiği sinema dünyasında bazen yerleşik değerleri eleştirmiş, bazen bir Sanat eserinin oluşum sürecinde yaşanan derin bunalımı konu edinmiş, bazen de çocukluğunun geçtiği döneme giderek baskıyla bunalan bünyeleri yansıtmış ama tüm bunlara otobiyografik tınılarını serpiştirmiş, sirk havası katmış, kendi içindeki renkleri (çoğu siyah-beyaz olsa da) yansıtmıştır.

1993 yılında hayata gözlerini yuman Fellini, geride bıraktığı filmleriyle varlığını ileriye taşıyan, adını “kült” statüsüne taşımayı başarmış, dahi-deli tanımlamasına uygun, her daim yaratıcı ve ilham verici, kendi ülkesi için de gurur kaynağı olan bir yönetmen. Eğer Fellini dünyasıyla henüz tanışmadıysanız işe bir yerden başlayın ve onun dünyasının davetkâr havasına kapılmaktan kendinizi alıkoymayın.

Filmografi 

Oyuncu

Fellini Anlatıyor-Bulunmuş Bir Otoportre · Fellini Racconta-Un Autoritratto Ritrovato (2000) Federico Fellini Intervista (1987) Kendisi Roma (1972) 

Diğer Intervista (1987) Yönetmen Ginger ve Fred · Ginger e Fred (1986) Yönetmen Kazanova · Casanova (1976) Yönetmen Roma (1972) Yönetmen Satyricon (1969) Yönetmen Ruhların Jülyeti · Giulietta degli spiriti (1965) Yönetmen Sekizbuçuk · 8 1/2 (1963) Yönetmen Sonsuz Sokaklar · La Strada The Road (1954) Yönetmen Aylaklar · The Young and the Passionate (1953) Yönetmen Beyaz Şeyh · Lo Sceicco bianco (1952) Yönetmen Kanun Namına · In nome della legge (1949) Senaryo Tatlı Hayat. · La Dolce Vita (1949) Yönetmen Tanrının Soytarısı Francesco · Francesco, giullare di Dio (1949) Senaryo 

Ortalama Üye Değerlendirmesi

   (0 Oylama)