Gönderen abdullah oral, Eklenme Tarihi 01-02-2010 18:54 Kaç Kişinin Favorisi 33

Üye Oylaması Değerlendirme yok Kaç Kez Gösterildi 579

ODTÜ Beynimdeki Meşale - Abdullah oral

ODTÜ Beynimdeki Meşale

Duygular/ içimin kızıllığınca yangın yüklü
Sınırları varlığıma yasak bir ülkedeyim
Belki:
Çiftçinin elinde unuttuğu bir tahıl tanesiyim
Beklide Sıradağların kuytularında
Kuru bir ot /ateş almayı bekleyen.

Belki tamirci çırağının yarına kurduğu düş.
Beklide uzak bir iklimde esip geçen sam yeli
Dur ey hayata titreyen yaprağıyım
Bırak gayrı rüzgârlara /ağıt yakmayı.

Varlığım/ var olmamın öteki adıdır yaşam.
Ey ölüm
Haydi, bakışlarını çöz kirpiklerimden.
Ateş içerek son kez gireceğim /sevdanın eşiğinden
Varsın bağışlamasın beni hayat
Yokluğumun külleri savrulsun yeter Ülkemde

Susma ey yarasında nehirler fışkıran hayat
Ateşten meşale yap sırtımda gömleğimi ki,
Gün ışığına çıksın karanlığım öteki yüzü
Eriyip gitmesin ardımdan yaşadığım ne varsa

Haydi, ne duruyorsun öyle sessiz
Uzat tepelerin ardından gülüşlerini ey güneş
Yarasına akrep düşsün aydınlıktan kaçanların
Ben gayrı bu hayatı-
Bir anneye/ bir bebeğe bağışlayacağım.

Varsın yüreğime çarparak/ dövsün kıyılarımı acılar
İnsan kimliğine sarılmışım yaşamın,
Az sonra ateşleyeceğim fitilini dilimin
Kaç gündür hazır bedenim
Devrim meşalesini yakmak için ODTÜ de

Ey yarasında ateşler fışkıran kalbim
Kaç zamandır ateşten bir ip boynumda
Uzanır giderinim bir eve bir üçüncü yurt’a
Bilinmeli ki susmayışlarımın, bir yanı ölüm.

Kor ateşlerinde sınanmışım yaşamın,
Haykırıyorum/ acılara akan bir sesle
Gecenin göksünde bir çöl çiçeği açar sesime,
Bir yaban gülü iliştirdim kalbime/ kızıl
Bütün çığlıklarını kuşansın gelsin ölüm.

Çelişki değil kederli bir dağ gibi duruşum.
Ondandır Ülkemin orta yerinde düşlediğim yangın.

Bir derviş gibi selamlıyor /duygularımı, benliğim.
İncinmişliğim karalarını giyinişim, yaşamın.
Aykırılık çıldırmaya vardı sakalımla.
Ben köklerimden koptuğundan beri
Sürgünüm bu şehirde........

Kemirirken içimi utangaç arzular çılgınca
Bir sevdadır gül yaprağına konmuş aşk.
Ki köklerimize su vermez toprak /yanmışız.
Yırtık çoraplarımdan fırlar dışarıya köklerim.
Ellerim nasır /ayaklarım Çırıl çıplak.

Ben kendimi bulmuşum bende
Varsın kirpiklerimden acı dökülsün
Sevgilerden aldım suların derin akışını
Yüreğimin nakışını döktüm çeliğin potalarına.

Susmuyorum ki, kimseler merhamet etmesin,
Her ne ararsam benden uzak değil
Biliyorum nasıl ürkütür yangınlarda kıvılcımlar.
Hayat bu işte dayan ey yüreğim /susmak aykırımdır
Bir varmış bir yokmuş./tükenip gidiyor insan..........

Yaşamın önüne çekilen duvara çarpar kalırsınız bazen ve karanlıktır her yer işte o an bir tek yapılacak şey vardır bedenini yakmak. karanlığa inat..


Abdullah Oral

Bu ODTÜ türkçe topluluğunda Şiiri İlk okuduğunda işte dedim Nazımların görmesi gereken güzel bir eser paylaşmak istedim.

Yorumlar

Ara

vurguni  - ÇARE SİZ SİNİZ.   |Author |2010-04-17 20:26:49 ÇARE SİZ SİNİZ. Çelişkili yarınların eşiğinde geleceğimiz. Zaman kayıp gidiyor avuçlarımızdan, Şimdi umut, kavgasız, sessizce, düşüyor toprağa Söndüremiyor um içimdeki devrim ateşini Unutmuyor yüreğim, kızıl derede ki o son kavgayı Benim özlemlerin, yarınlarda ey halkım, Dermanın siz, çare sizin elleriniz Dünlerin inadı yaşadıklarımız, örseliyor içimdeki bu ateşi.. Ey emekçi yoldaşım, yüreğim Deniz vurgunu, Aramızdaki uzaklığın karanlığında. kayboluyor çare, Ki çaresizliği öğretiyorlar halkıma, çaresiz yaşamayı, Ses verki sesime, Ellerimin son dokunuşu olmasın tezeneye Türküler öksüz kalmasın, yağmur yürekli dilime... Haydi uzat ellerini, ellerime işçi kardeşim, Büyüterek dilimizde çareyi, Birlikte aşalım çaresizliğin kör duvarlarını, Alanlarda sensizliğin, hüznü dökülüyor dudaklarımdan Şimdilerde kavgayı bir başka seviyorum,_ Adı özgürlük olunca sevdamızın, inatla. Ümit sevdalısıdır yarınlarımızın. Bulutların sevecenliğinde olsa da gözlerimiz. Yineden acıtıyor yüreğimi yokluğun. Biz nedensiz anlamsız,umutlar peşinde değiliz. İnsan teri dökülmeyen yerden hayat yeşermez Sizlere bağlı hayat ormanlarının__ ___Kuytu yerinden umudun yeniden filizlenmesi... Sizlere başlarınızı / dik durmayı unutturmak için, Öğrettiler çaresizliği, ki, şimdi çare siz siniz. Ya bükülerek kabulleneceksiziz çaresizliği_ __Ya da, başlarınızı dikleştirerek Çağrenin siz olduğunuzu gösterereceksiniz, __sizleri çareszliğe mahkum edenlere.... Ey halk senin sesinin yokluğu,_ __ acı bir hüzün gibi çöküyor üzerime. Alanlarda, yokluğun da Unutulmuş bir direniş şarkısı tadı dökülür dudaklarından Akmaz Kızıldere, susar Nurhak,__ __ yüreğimde Taksim, kanar usulca... Tam zamanı şimdi; kızıl bir bayrak çıldırmalı emekçi ellerinizde, Tükürür gibi sermayenin yüzüne, sesimizi haykırmalıyız, Biz zulmün karşısında çaresiz değiliz / çare bizim ellerimiz... Gör nasıl çaresizliğe düşecek,__ ______ Bizlere çaresizliği öğreten beylerimiz... Ayrılık şarkısı yazan şairler düşlemiyorum gayrı. Sınıf kardeşliğiyle kurduğum hayallerimimle avunmak istemiyorum. Sesin gözlerinin rengi olsun, bakışların umut çiçeği, Haydi kaldır başını, kızıldere yamaçlarında çiçeklensin sevda Yanarken üşüyorum, yirmi bir aralıklarda, Kurtuluşunuz kendi elleriniz, ey halk, çare siz siniz... Abdullah Oral

vurguni  - Kavgamın Türküsü   |Author |2010-04-17 20:27:41 Kavgamın Türküsü Özgürlük denilen bu özlemin Uzak yollardan geldim düşe kalka.. Yol yorgunu, zulamda kanayan tutsaklığım Ayaklarımın üzerine dikeldiğimde İlk sana geldim... Seni bir yerlerden ısırıyor gözlerim, Sen hiç yabancı değilsin bana Aklından çıkmayan bi kavga türküsüsün,sen Ellerim yadırgamadı nasırlı ellerini Düşenlerden miras kaldı bu hasret bize.. Sessizliğimin, dilini bir bıçak gibi keser isyan, Yanlızlığım, Unutulmuş kuru bir yaprak gibi savrulur alanlarda. Belki acımı dindirir diye, Soğuk buz tutmuş gecenin, _ __Yüzünde açan umut güllerisin sen, Bakışları üşüyordu çocuklarımızın Soframızdan ekmeğimiz, alıp başını giderken Uzat ellerini ey umuda sevdalı emekçi kardeş Yarına Çiçeklenen, Bakışların ve umutların kalsın senden geriye Sende esir etme beni özlemine, Ki, gelişinle yine bir umut çiçeklendi yüreğimde.... Haydi kaldır gayrı başını, ____ey sofrasında ekmeği çalınan Sensiz bir yer kalmasın şehirlerimin sokaklarında Bilesin: Deli bir rüzgar yalayıp geçeriken kaldırımları Bu şehrin caddelerine sensizliğin hüzün yağıyordu... Şimdi seni gösteriyor yine takvimler Yetmişinci güne sığmıyor düşlerim. Gözlerim, zulmün kalbine değmiş sanki, Zorba,yolunu şaşırmış griplere benziyor, Varıp kime bulaşşam diye__ ___ dokunacak bir şeyler arıyor, Ki sakın çözme yüreğinin bağcıklarını; Varsın içlensin seni yok sayanlar, Mahir et yüreğini öfkeni sür namluya.. . Seni bir yerlerden ısırıyor gözlerim kardeşim, Sen hiç aklından çıkmayan, sen, kavgamın türküsüsün........... Ankara. şubat 2010 Abdullah Oral

Sadece kayitli kullanicilar yorum yazabilir!